Al meer dan 3 jaar was John van der Maat er al mee bezig: hij zou voor de stichting Jarige Job geld inzamelen. Via de verschillende trainingen en marathons werd er geld ingezameld met als einddoel de 60km van Texel. Het doel werd steeds bijgesteld. Uiteindelijk is er meer dan €43.000 opgehaald door John voor deze stichting!
Wie kan het verloop van deze zware race beter vertellen dan John zelf. Hieronder het verslag:
Verslag van John:
Uren trainen, praten en vertrouwen geven. Samen gingen we het avontuur aan. Ik moest geloven in het systeem. Geloven dat ook ik dit kon. 2,5 jaar geleden haalde Rene Noorbergen mij naar de Atletiek Klub Uithoorn / AKU om mij klaar te stomen voor mijn eerste marathon voor Stichting Jarige Job Trots stonden we bij sportman van het jaar van de Ronde Venen. Rene kende ook tegenslag en vocht zich terug. Ik was eigenwijs en trainde te hard en te veel. Bij de vierde marathon zorgde hij ervoor dat ik minder eigenwijs werd en liep ik hem als een echte marathonloper. Het 2e deel harder dan het eerste deel. Ik was zo trots en hij blij. We moesten door voor De Zestig van Texel Ik was onzeker. 60 KM. Wat een takke eind. Geloof in het systeem. Ik ging luisteren. Mensen zeiden dat ik gek was. Dat doe je toch niet, maar ik had het gezegd. We gingen ervoor. Alles zat in de trainingen. Sneeuw, keiharde wind, regen, te hoge hartslag, uren omhoog en naar beneden en naar beneden. Uren maken. John je gaat te hard, geloof in het systeem. Ik leerde langzamer lopen, viel in het donker. Ging door. Uren liep ik met pijn. Vroeg hulp van boven en moest geloven in het systeem. We gingen door. Ik liep langer en kwam zelfs tot 85 km in de week, naast mijn baan en mijn gezin. Toppers zijn dit, tuurlijk kreeg ik soms commentaar, maar ze lieten me gaan. Het was namelijk eindig. Laatste halte was Texel. 60 km op mijn favoriete eiland en Rene ging mee. Op Texel aangekomen ben ik in de avond naar het strand gegaan. Het waaide hard. De twijfel sloeg toe. Kan ik dit wel? De Vrijdag op Zaterdag sliep ik onrustig. Zaterdag zwemmen met de kinderen en daarna luchen met Rene aan het strand. De wind ging te keer. Ik werd onrustig. Rene sprak mij gerustellend toe. Na een onrustige nacht met emoties die alle kanten opgingen. Ben ik aan de start verschenen. Kom op John je hebt er alles aan gedaan. Ik was bang voor de 60, maar ben het aangegaan. Ik had het nog nooit gedaan, maar dat wil niet zeggen dat je het niet kan. Wat was het een barre tocht, maar opgeven is geen moment in mij opgekomen. Ik was alleen maar aan het rekenen. Hoe hard moest ik nog om binnen de tijdslimiet binnen te komen. De laatste 20km waren zwaar. 18km daarvan wind tegen en denk wel windkracht 5 of 6. Ik mocht nog ongeveer 8 minuten per km. Oké check, weer 11 km sneller dus weer winst. Blijven lopen John. Km voor km. De wind nam toe. Weer sneller. Bij 42,9km stond Rene. Je hebt een PR. Je bent nog nu al verder dan ooit. Toen dacht ik elke stap is een PR en ik ging door. Blijf sneller gaan dan de ruimte die je hebt. Blijf winst pakken. Rekenen ging moeizamer, maar had inmiddels ook al 48 km in de benen. Ik was in Oosterend en daar stond familie en vrienden. Ik moest janken, maar moest ook door. Had 8:15 minuten per km. Blijven lopen John en de wind nam toe. Langs de dijk vol tegen de wind in. Even een minuutje wandelen en Oudeschild was in zicht. Nog maar weer een gelletje en wat drinken en weer lopen. Oudeschild 55 km. Nog 5 en nu nog 9 minuten per km. Ik moet nu volhouden. Even wandelen en weer tegen de wind in. Blijven rekenen. Het gaat lukken, in de verte zag ik dat mensen afsloegen. Daar krijg je wind mee, dat kan niet anders. Even doorbijten. Nog 3,3 km met nog een half uur. Het gaat lukken. Kom op John. Ik ging de bocht om en ja hoor: wind mee. Oké even wandelen. Ik had marge genoeg en nu wind mee. En door. Nog 2 km en in de verte zag ik mensen weer afslaan. Nee, weer tegenwind, maar dan kan nooit lang zijn. Moest nog 1,5 km en het begon te regenen. Het gaat lukken, blijf lopen John. In de verte stond mijn broer Pieter te zwaaien. Kom John, je bent er bijna. Hou vol, nog 500 meter en ik hield vol. Met pijn in de benen over de finish. En viel direct Rene in de armen. We hebben het gedaan. Nee John, jij hebt het gedaan. Nee wij, want weet je Rene. Zonder jou had ik dit nooit gered. Jij geloofde in mij dat ik dit kon en we hebben het geflikt! Ik hou van je .
Stichting Jarige job:
In Nederland zijn er kinderen die hun verjaardag niet kunnen vieren, omdat er thuis geen geld voor is. Stichting Jarige Job helpt deze kinderen door het geven van een verjaardagsbox t.w.v. €35,-. Hierin zit alles wat nodig is voor een echte verjaardag, thuis én op school! Jaarlijks vieren meer dan 176.000 kinderen hun verjaardag met de hulp van Jarige Job!
Afgelopen zondag, 29 maart, was het zover: de 60km van Texel.
Inschrijven nieuwsbrief
Alle velden zijn verplicht
Je gegevens: