Leny Warger-Donker (100) geniet volop van het leven in Het Hoge Heem

"Ik heb nooit gerookt, nooit autogereden en ik ben een optimist." Met die eenvoudige levenswijsheid vierde mevrouw Leny Warger-Donker op 5 augustus haar honderdste verjaardag. Burgemeester Pieter Heiliegers bezocht de jubilaresse in woonzorgcentrum Het Hoge Heem, waar zij sinds juni dit jaar met veel plezier woont.

Een eeuw vol herinneringen

Samen met haar dochter Ellen, enkele vriendinnen en familieleden ontvangt mevrouw Warger-Donker de burgemeester in haar appartement in Het Hoge Heem. Al snel ontspint zich een levendig gesprek over haar leven, haar vele herinneringen en haar nieuwe woonplek. "Het is hier fantastisch. Ik heb het hier erg naar mijn zin", vertelt zij enthousiast. Ook haar dochter is dankbaar voor de zorg die haar moeder ontvangt. "Er wordt hier zo goed voor haar gezorgd. Het zijn allemaal aardige mensen."

Dat mevrouw volop meedoet, blijkt uit de vele activiteiten die zij bezoekt. Van thema-avonden tot de vrijdagmiddagborrel: vervelen doet ze zich niet. "Ik kom tijd tekort", lacht zij. Bij de borrel verruilde ze haar gebruikelijke glaasje appelsap laatst zelfs voor een advocaatje met slagroom. Met een glimlach bekent ze dat ze achteraf aan de telefoon haar dochter had verteld dat het niet bij één glaasje was gebleven, maar bij twee.

Van Amsterdam naar Uithoorn

Leny Warger-Donker werd op 5 augustus 1926 geboren in Amsterdam. Ze groeide op in een gezin met twee zussen en twee broers. Als tiener maakte zij de Tweede Wereldoorlog mee. Ondanks de moeilijke omstandigheden behaalde zij haar mulo-diploma, iets wat voor veel meisjes in die tijd niet vanzelfsprekend was. Na de oorlog ging zij aan de slag als administratief medewerker. In de jaren zestig trouwde zij met Frans Warger. Samen kregen zij een dochter en bouwden zij een leven op dat werd gekenmerkt door familie, reizen en ondernemingszin.

Via Leerdam en Amsterdam kwam het gezin uiteindelijk in Uithoorn terecht. Aanvankelijk was mevrouw daar niet erg enthousiast over. "Ik vond het maar een klein plaatsje", vertelt ze lachend aan de burgemeester. Maar die mening veranderde al snel. Het uitzicht vanuit de flat, de groene omgeving en later ook de schoonheid van de Amstel maakten dat zij zich thuis voelde in Uithoorn. Inmiddels woont zij al 58 jaar in de gemeente.

Altijd in beweging

Samen met haar man trok mevrouw jarenlang door Europa. Het gezin ging met de auto op vakantie naar Frankrijk en Italië en bracht veel tijd door op Mallorca. Ook overwinterden zij regelmatig op Bali. Ook toen haar dochter in 1995 naar Spanje verhuisde, bleef de familie elkaar veel zien. Tot twee jaar geleden reisde mevrouw nog regelmatig naar Spanje. Behalve haar dochter in Spanje heeft zij vandaag de dag ook een kleindochter die in Ierland woont. Ondanks de afstanden blijft het contact hecht.

Waardevolle vriendschappen

Tijdens het bezoek sprak de burgemeester ook over het belang van vriendschap. Mevrouw heeft nog altijd een warme kring van mensen om zich heen, onder wie een oud-collega van Sigma Coatings, een nicht en een vriendin die zij leerde kennen tijdens het sporten. Voor haar dochter, die in Spanje woont, zijn die contacten van grote waarde. "Ze zijn echt een steun en toeverlaat voor mijn moeder."

Trots laat de jubilaresse een bijzondere serie kaarten zien waarop alle negentien woningen staan afgebeeld waar zij tijdens haar leven heeft gewoond. Bij elke plek weet zij nog moeiteloos verhalen en herinneringen op te halen. Ter gelegenheid van haar honderdste verjaardag bezocht zij samen met haar dochter zelfs een aantal van die locaties opnieuw.

Het geheim van 100 jaar

De honderdste verjaardag van mevrouw Warger-Donker werd feestelijk gevierd in Het Hoge Heem, samen met bewoners, vrienden en familie. Later op de dag volgde nog een familiediner in het Spoorhuis. Als burgemeester Heiliegers haar vraagt wat volgens haar het geheim is om honderd jaar te worden, komt het antwoord direct: "Ik heb nooit autogereden, ik heb nooit gerookt en ik ben een optimist. En zo word je honderd." Een antwoord dat past bij een bijzondere inwoner van Uithoorn, die na een eeuw vol ervaringen nog altijd volop van het leven geniet.